* Nigel *
İçimdeki ilkel piç öyle mutlu ki, içim içime sığmıyor adeta. Afra uyudu ve ona bakıp bakıp gülerken buluyorum kendimi. Onun kokusu, vücudunun yumuşaklığı öyle baş döndürücü gelmişti ki utangaçlığından bile bir şey anlamamıştım ya da anlamak istememiştim. Ancak gözyaşlarının yanaklarını sürekli ıslattığını gördüğümde terslik olduğunun farkına varmıştım. Kötü mü davranmıştım, bilmeden incitmiş miydim? Başka kadın olsa bunların hiç birini düşünmezdim sanırım. Ama Afra hayatıma girdiğinden beri beni olmadık biçimde etkiliyor, her bakımdan hem de, damarlarıma işleyen morfin gibi ki ben o işkence yuvasından çıktıktan sonra onun vücuduma çokça enjekte edildiğini iyi biliyorum.
“Geçmişe dönme!” diye uyarıyorum kendimi. Telefonu çıkarıp uzun zamandır aramadığım bir numarayı tuşluyorum.
