Aşk denen illet hiç sana kardeş ben geldim aç kalbinin kapılarını demez direk yüreğinin ortasına bodoslama dalardı. Doğru duydunuz ben Asaf Kerem Alsar bir deli güzele vuruldum ki ne vurulma!
Kardeşim günden güne daha iyi oluyordu. Bu beni inanılmaz mutlu ederken her gördüğü yerde yüzüme dahi bakmadan kaçıp giden deli yarime ne yapsamda ilgisini çeksem diye düşünüp duruyordum.
Sabahın köründe uyanmış soluğu mutfakta almıştım. Evet ben imkansız aşka tabi tutulanlar gibi aç kalmıyor tam tersi kendimi yemeğe veriyordum.
Anamın yaptığı su böreğinden bir dilim alırken, iştahla ısırmıştım. Ben iyiden iyiye börekle kısa vadeli aşk yaşarken kardeşimin oldukça süslü püslü odasından çıkışını kısık gözlerle izliyordum.
Kolumda ki deri saate baktım bakmaz olaydım henüz 07.00 ydi ah ulan aşk sen ne
