Bu bir kabus olmalıydı. Yaşadıkları o iğrenç akşamdan sonra, her mesai saatinde yüzünü görmemek için köşe kapmaca oynadığı adam şu an tam arkasında duruyordu.
Güçlü ışıkların aydınlattığı alanda, Clark'ın koyulaşmış gözleri ve gözaltındaki kızarıklıklar, ilk bakışta fark edilmiyordu. Ancak ayakta durmakta zorlanan adam tek omzunun üzerinde duvara yaslanmış, ona bakarken, aynadan görebildiği kadarıyla hiç iyi görünmüyordu.
"Burada ne yapıyorsun Robinson?" dedi düz bir sesle.
Samantha sanki komik bir şey söylemiş gibi güldü Clark. Kahkahası boş duvarlarda uzun süre yankılandı. Adamın gözlerinde gördüğü şeytani bakış Samantha'nın içini ürpertse de o anda aldırmamaya çalıştı. Kahrolasıca kaç kadeh içmişti böyle?
"Ne mi yapıyorum?" dedi Clark ona inanmıyormuş gibi bakarak. "Gerçekten ne yap
