Günler hızla geçiyordu yeni müşteri görüşmeleri sevkiyatlar derken zamanın nasıl geçtiğini anlayamıyordum. Ben bu kadar işe yoğunlaşırken abimin şirketten erken çıkmaları sabah geç gelmeleri artmaya başladı. O iş kolik adama ne olmuştu çözmeliydim. Ama kahretsin sanki peşine düşmeyeyim diye o kadar çok iş bırakıyordu ki bana, bırak onu takip etmeyi yemek yemeye vaktim kalmıyordu bazen.
Ara ara Eylül ile telefonda konuştum. Aslı ile bazen mesajlaştım. Ama ikisiyle de bir araya gelecek vaktim olmadı. Hafta sonlarında da yorgunluğumu atmak için evde tembellik yapıyordum. Artık o kadar bunalmıştım ki bu akşam kızlarla dışarı çıkmak için plan yapacaktım. İlk olarak Aslı’yı aradım bi kaç saniye sonra telefonumu açtı.
- Alo Canım.
- Yaa canın mıyım gerçekten ? Gülüşmeler
- Deli canımsın
