Aradan bir ay geçmişti ve Katie için her şey mükemmel ötesiydi. Cihan cidden onu el üstünde tutuyordu. Birlikte uyuyup uyanıyorlar, okula gidiyorlar, yemek yapıp birlikte alışverişe çıkıyorlardı.
Cihan daha o ağzını açmadan yardımına koşuyor ihtiyacı olan şeyi adeta gözünden anlıyordu. Öyle ki; Katie uzun hayatı boyunca hiç bu kadar mutlu hissetmemişti kendisini.
Katie kendini artık Cihan'a sahip gibi hissediyordu. O köle, hizmetkar veya sahiplenilecek bir hayvan değildi artık. O sahipti.
Aşka, dostluğa, aileye, sevgiye ve saygıya sahipti.
Katie başından geçenleri tek tek anlatmıştı. Anlatması günlerini ve gecelerini almıştı. Bu süreçte kendini bloglarda yazan günlük yazarları gibi hissetmeye başlamıştı. Anlattıklarını kimi zaman gülerek, kimi zaman gözleri kararırken kaşlarını çatarak
