Reynaldo hastaneye getirildiğinde bilinci kapanmıştı. Çok kan kaybeden genç adama acil serviste ilk müdahaleyi yapan doktor, yanındaki diğer doktora, “Şoka giriyor! Kurşun kalbe çok yakın. Acil ameliyata alınması gerekiyor!” dedi.
Nathalie, sedyenin üzerinde yatan her geçen an daha çok solan adama bakarken hıçkırıklarını bastırmak için eliyle ağzını kapattı. “Hepsi benim yüzümden” dedi içinden. “eğer onu da peşimden sürüklemeseydim bunlar başına gelmeyecekti.” Bir yanda altında her geçen an daha çok ezildiği vicdan azabı, diğer yanda sevdiği adama duyduğu sınırsız aşkı vardı. Onu kaybetme korkusuyla yüreği kuş gibi ağzının içinde atarken sol elini kalbinin üzerine yerleştirip Reynaldoya bakarak gözlerini yumdu. “Ne olur beni bırakma. Hayatımı böyle doldurmuşken sende annem gibi gitme!”
R
