57. Bölüm: Kapanan çember ve kaybolan ses (devam)
“Yeter!” diye fısıldadı Nazlı dişlerinin arasından. “Yeter artık hayatımı yönetmen.”
O an, mutfak penceresinin önünden bir gölge geçti. Gözucuyla gördüğü hareket, kalbini göğsünden fırlatacak gibi hızlandırdı. Elindeki bardak neredeyse düşüyordu. Perdeyi hafifçe aralayıp dışarı baktı.
Avlunun bu köşesi gölgede kalmıştı. Kapı kapalıydı, duvar boyunca dizilen saksılar hareketsizdi. Ama az önce, yemin ederdi ki biri hızlıca duvarın dibinden geçip kaybolmuştu.
“Halüsinasyon görüyorsun,” dedi kendi kendine. “Gerginlikten.”
Tam perdeyi bırakacakken, su borusunun orada, duvarın dibinde beyaz bir şey fark etti. Eğilip dikkatlice baktı; dışarıda, nemli taşların üzerinde katlanmış bir kâğıt duruyordu. Sanki duvarın üzerinden içeri atılmış gibi.
