Zihnimdeki Yabancı

4.6 Babam

Konuşmak istemiyorum diye ertelediğim üstü kapalı hüzünlerimin yerini beni eğlendirmek üzere açılan eski hatıralar, komik şakalar almıştı. Tam olarak istediğim şey buydu, başka konulardan bahsetmek, başka şeyler konuşmak. Böylelikle belki Efru ağzından bir şey kaçırırdı.

"Üniversite sınavı için heyecanlıyım, umarım ikimizde aynı üniversitede oluruz."

Alya, gülümseyerek üniversite hakkında bir cümle kurduğunda bana istemeden yardım ettiği için sevinmiştim. "Aslında İstanbul Üniversite'sini düşünüyordum ama biraz uzakta kalıyor Peñçe'ye," dedim çok umrumdaymış gibi. "İTÜ daha yakın. Orasını tutturursam çok daha iyi olur."

"Annemde İTÜ de okudu, biliyor musun Akkız? Çok çok iyi bir eğitimi var. İkiside büyük şans olur bizim için."

Düşünüyormuş gibi yaptıktan hemen sonra Efru'ya baktım