Şehrin üzerine çöken gece, bu kez daha ağır ve sırlarla doluydu. Selçuk, sivil aracının içinde, hastane çıkışından beri Hülya’nın lüks aracını bir gölge gibi takip ediyordu. Yanında oturan Pınar’ın nefes alışverişleri bile öfke doluydu. Selçuk, dikiz aynasından arkasını kontrol ederken bir yandan da profesyonel bir soğukkanlılıkla kamerasını hazırlıyordu.
"Sakin ol Pınar," dedi Selçuk, sesi bir operasyon emri kadar düşüktü. "Hata yapmamalıyız. Onu tam köşeye sıkıştırmadan hamle yapmayacağız."
Hülya’nın aracı, Mardin’in merkezinden biraz uzakta, loş ışıklı ve gürültülü müziğin dışarı taştığı bir barın önünde durdu. Burası, Timur gibi bir adamın asla adım atmayacağı, kirli pazarlıkların ve karanlık suratların harmanlandığı bir yerdi. Hülya, etrafı kontrol ederek hızla içeri girdi.
Selçuk
