Ertesi gün, Hülya tekrar Timur'u ziyarete geldiğinde odadaki hava patlamaya hazır bir firtına gibi sessizdi. Hülya’nın odaya attığı her adım, Timur’un haftalardır büyük bir emekle inşa ettiği huzur kalesini sarsıyordu. Ancak bu sessiz işgali bozan, kapıyı bir fırtına gibi açıp içeri giren Pınar oldu. Pınar, abisinin çektiği her acıya, her hıçkırığa tanıklık etmişti. Hülya’nın gidişiyle abisinin nasıl bir enkaza dönüştüğünü en iyi o biliyordu. Şimdi bu kadının, hiçbir şey olmamış gibi o yatağın kenarında oturması, Pınar için tahammül sınırlarının ötesindeydi.
"Senin burada ne işin var?" diye bağırdı Pınar. Sesi, hastane koridorlarında yankılanırken gözlerinden adeta şimşekler çakıyordu. "Hangi yüzle, hangi cüretle buraya gelirsin?"
Hülya, istifini bozmadan hafifçe doğruldu ve o kibirli, k
