Saldırının üzerinden iki hafta geçmişti. Enes taburcu olup eve gelmişti ve hayat şimdilik sorunsuz devam ediyordu. Düşman sessizdi. Şirin ise hepsinin aksine düşmanı unutmuş kendi çektiği acılara gömülmüştü. Diyalize girmeye hem psikolojik olarak hem de fiziksel olarak dayanamıyordu. Sürekli kusuyor, uykusuz geceler geçiriyor, güçsüz bedenini ayakta tutmakta zorlanıyordu.
Dört saatin iki saatini kusmakla geçirdiği diyaliz seansı bitince taksiye kendini zor atmıştı. Artık bitsin istiyordu. Devam edecek gücü kalmamıştı. Yol üstünde taksiyi durdurup iki poşet dolusu içki ve sigara alarak geri döndü.
Eve geldiğinde elindekileri ayakkabılığa sakladı ve zile bastı. Zeliha içeri aldığında salondaki koltuğa kendini bırakmıştı. Gelen yemeği zorla yedi. ‘’Yatıp uyuyacağım. Sen de artık git evine
