Hastaneden ayrıldıklarında yüzlerindeki gülümseme yerini koruyordu. ‘’Ballı lokumum eve dönmeden önce biraz dışarıda takılalım mı?’’
‘’Kaç kez kiloma laf atma diyeceğim?’’ Zeliha burun kıvırdığında diğeri gülüyordu.
‘’Çünkü sana çok yakışıyor.’’ Arabayı durduğunda karısının yanağından makas aldı. ‘’Kızma vallahi sevdiğimden takılıyorum.’’
Kafeye el ele girip boş masalardan birine oturdular. Yusuf kendisi için kahve isterken karısına muzlu süt siparişi vermişti. Evlilikleri iyi gidiyordu, ikisi de mutluydu ve hayatlarına katılacak olan bebekleri için hazırlık yapıyorlardı.
Zeliha süt dolu bardağın içindeki pipetten birkaç yudum içti. ‘’Aayy Yusuf!’’ diyen sesin sahibine bakışları kaymıştı. Kızın üzerinde yok denecek kadar açık bir elbisesi vardı. Ağır makyajı, boyalı saçlarıyla parlıyo
