Caner eve girdiğinde karısının yanına gidip mutlulukla yanağından öptü. “Oldu.” derken sesi çok neşeliydi.
“Ne oldu?” dedi Elif. Zeynep koltuğun kenarına tutunarak yanlarına geliyordu.
“Çocuk cerrahisini kazandım.”
Karısı aynı mutlulukla gülümsedi. “Tebrik ederim. Peki hangi şehre gideceğiz?”
“Babanlarla aynı şehirde olacağız.”
“Ciddi misin?” dediğinde kocası evet anlamında başını salladı. Yeşim ile aynı hastanede olacaktı. Kazanacağını pek düşünmemişti ama olmuştu.
Caner yanlarına gelen kızını kucağına aldı. “Bir ay içinde buradaki hastaneden ayrılışımı yapacağım ve gideceğiz. O zamana kadar ev işini de hallederim.”
Elif kızının elini tutup öptü. “İstediğin yerde istediğin evi tutabilirsin ama benim olmazsa olmazımı biliyorsun.”
“Evet.” diyen kocası genç kızın yanağını okşadı.
