‘’Baba bak!’’ diyen Aşkım legolarıyla yaptığını gösteriyordu.
Korkut ilgiyle baktı. ‘’Çok güzel olmuş.’’ dedi gülümseyerek. Neredeyse her gün Aşkım için geliyordu ve tabi Yeşim’e de ilgisini belli ediyordu ama henüz ondan bu yönde bir adım gelmemişti.
Yeşim kahve dolu kupa bardağı uzattığında teşekkür ederek aldı. Sohbet ederken çalan kapı ziliyle elindeki bardağı bırakıp kimin geldiğine bakmak için gitti. Akşam saatinde gelecek birini beklemiyordu. Kapıyı açtığında gördüğü iki yüzle şaşkınlığı yüzüne yansıdı. ‘’Baba! Anne!’’ dediğinde kapının önünde kalmıştı.
‘’Sürpriz!’’ diyen annesi yüzünde gülümsemeyle şaşkın kızına sarıldı.
Eve girdiklerinde babası Korkut’a sert bakışlar atıyordu. ‘’Arkadaşın kim?’’ diye sorduğunda genç adam Yeşim’e baktı. Ne söylemesi gerektiğini anlayamamıştı
