Eva Çetin
"İnsan ruhunu kaybettiği yerde aklını da kaybeder, kendisine ait olmayan davranışlar sergilermiş." Doktorumun son seansta söyledikleri zihnimde yankılanırken sıkıntıyla iç çektim.
Bir insanın ruhunu kaybetmesi yok olmasına sebep olurmuş. Sanırım ben annemi kaybettiğimde kayboldum. Bunu o zamanlar anlayamasam da klinikte geçirdiğim 1 ayda fark etmeye başlamıştım.
Kliniğe yatalı koca 1 ay olmuştu. Babamın beni başından attığını düşünüp haftalarca onunla konuşmamış yüzünü görmek istememiştim. Burada olmayı hak etmediğimi savunup ortalığı birbirine katmıştım ama hala buradaydım.
İlk hafta yaptığım hırçınlıklardan sonra doktorum aslında buraya ne kadar ihtiyacım olduğunu anlamamı sağlamıştı.
Babam ise buraya yattığımdan beri sergilediğim kötü tavırlara rağmen bıkmadan her gün ben
