Ayaz Arslan
Otobüsten indiğimde derin bir nefes alıp huzurla gülümsedim. Sonunda sevdiğim kız ile yeniden aynı şehirde nefes alıyordum.
Derin ile aynı şehirde olmak bile içimi kıpır kıpır ederken saatime baktım. Henüz sabahın 7'si olduğu için benim gibi yolculuk edenlerin dışında ortalık sakindi.
Sırt çantamı taktıktan sonra boş taksi arayışı ile etrafıma bakındım. Buradaki taksilerin dolu olduğunu görünce biraz ileri yürümeye karar verdim.
Tam adımlarımı yönlendirdiğim sırada gördüğüm yüzle durdum. Sevgilim karşıdan bana doğru geliyordu. Ona sabahın köründe gelme desem de gelmişti.
Güzel yüzünü görmek günlerdir sıkıntıyla boğuşan ruhumun feraha ermesine sebep olurken hızlı adımlarla ona doğru yürümeye başladım.
"Hoş geldin." Diyen güzelimi kollarımın arasına alıp, sıkıca sarıldığımd
