Derin Göktaş
Ayaz öfkeyle giderken duyduklarımı algılama fırsatım olmadan hızla yerimden kalktım.
"Ayaz bekler misin?" Seslenmeme rağmen beni duymadan devam eden Ayaz'ı yakalamak için koştum.
Yanına vardığımda kolundan tutup durmasını sağladım. Öfkeden koyulaşmış gözlerini bana döndüğünde hızlanan nefesimi düzene sokmak için birkaç derin nefes aldım.
"Bırak."
"A-Ayaz." Nefes nefese ismini söylediğim anda uykudan uyanmış gibi irkildi.
Hala öfkenin yer edindiği gözleri beni görüyor gibi bakarken boştaki elini yüzüme çıkardı.
"İyi misin?"
"Beni boş ver sen iyi misin?" Birkaç saniye boş boş yüzüme baktıktan sonra çenesi gerildi.
"Bunun hesabını soracağım!"
"Ayaz lütfen sakin ol, önce bir durup düşünelim." Desem de gözlerinde pek bir işe yaramadığını anladım.
İbrahim'in anlattıkları
