Mustafa Kemal Karalı
Bedenimde baş gösteren ve her dakika beni zorlayan ağrıya alışıktım. Bunlarla yıkılacak bir adam değildim, hiç olmamıştım.
Yerde uzanmış binanın geniş tavanına bakarken sırıttım. Ne kadar süredir yatıyorum bilmiyorum ama ne bedenimden akan kan o an önemli oldu ne de başka bir şey.
Rahatlamıştım az da olsa ve istediğimi başarmıştım.
Bir süre sonra koşma sesleri duyduğumda göz ucuyla kapıya baktım.
“Biliyorum ben malımı amına koyayım,” dedi Tolga gergince yanıma gelip. Hemen arkasından Yaman, Kerem ve Serkan geldi.
“Lan! Her yer kan noluyor?” dedi korkuyla Serkan başıma eğilince. Yaman ise gömleğinin üstüne giydiği kazağı bir çırpıda çıkarıp kanayan yere bastırdı. “İçimizde bir bu akıllı diyorduk bu da kafayı sıyırdı anasını satayım. Aşık olan götü başı dağıtıyor.”
