~Oğuz~
Sonunda eve gelebildiğimde Esma Hanım’ın dırdırını es geçmeye çalıştım ama geçilecek gibi değil! Yol boyunca kafamı şişirmişti! Başıma saplanan ağrıyla başımı tutunca susmayı başarmıştı. Artık çok konuşunca başıma ağrı girmese bile girmiş gibi yapacağım.
“Ah resmen insanı çıldırtacak bir anneye sahibim!”
Fakat şöyle bir sorun var ki Asiye Hanım’a anne dedikten sonra yaşadığım hayal kırıklığı gerçek aileme karşı telaffuz etmem gereken adlarını telaffuz edemiyordum. Neyse ki bunu sorun olarak görmüyorlardı ya da şimdilik daha öncelikli az sorunları olduğu için bunu sorun olarak görmüyorlardı.
Omuz silkip bir şey hatırlamak istercesine gözlerimi etrafta dolandırdım. Odayı incelerken hiçbir eşya hafızamda çağrışım yaratmıyordu. Yol yorgunu olduğum kadar yol boyunca durmaksızın Ela
