~Alen~
Dün gece yengemin kalp çarpıntısı aile bağlarını bağlanması konusunda daha hızlı hareketlendirmişti. Babam ve diğerleri amcamın evinde kalırken ben de yengemin tavrını bahane edip çocuklarımın yanına gelmiştim. Gelir gelmez de Oğuz’un vurdumduymazlığı çığ gibi üzerime gelmişti. Çocuklarıma dert yandıktan sonra sabaha kadar deliksiz uyumuştum. Şimdi ise Umut kucağımda dikkatlice kahvaltımı yapmaya çalışırken çıkardığı seslere gülümsüyordum.
“Canım oğlum!”
Başına bıraktığım öpücükle dün yaşadığım sinir patlamasını ondan çıkardığım için pişmandım. Ama bundan sonra daha dikkatli olacağımın farkındaydım. Çok sinirlenirsem de Oğuz’dan sinirimi çıkarırdım.
“Tabii o da takarsa!”
Sinirli çıkan sesimle Zahide’nin bakışları beni bulurken Umut kucağımda huysuzlanmaya başlayınca “Özür d
