Ciwan’dan
Karanlıktı…
Ayak sesleri, kurşunların yankısı, Hilal’in sesinin kulaklığımdaki yankısı… Hepsi bir anda sustu. Kuzey koridordaki dar geçitte, tam köşeyi dönerken biri üzerime atladı.
Boğazıma yapışan bir el, kafama indirilen sert bir cisim. Her şey birkaç saniyede oldu. Tepki veremedim. Hedefe çok yakındık. Zihnimde hâlâ Hilal’in sesi çınlıyordu:
“Ciwan sinyalden çıktı!”
Kulağımda yankılanan son şey bu oldu. Sonrası… karanlık.
---
Gözlerimi Açtığımda
İlk hissettiğim şey, başımın zonklamasıydı. İkinci his, ellerimdeki plastik kelepçeler. Gözümde siyah bir bez vardı ama ortamın rutubetli kokusu ciğerime dolmuştu. Nefes aldığımda paslı demir ve toprak karışımı bir koku… Burası bir bodrum, belki de bir maden kuyusuydu.
Kımıldanmaya çalıştım, bileklerim sızladı. Gözlüğüm yoktu
