“Biz okuyamıyorduk o yüzden verdim. Bir kaç şey deneyeceğini söyledi” dedi halinden şaşırmışa benzediği anlaşılarak artık oynadığı saçlarını bırakmış Can’a doğru dönmüştü. “Yani sende oradaydın biz günlüğü verirken”
Can’ın kırış kırış olan alnına dokundu, sanki düşüncelerine dokunmak istermiş gibiydi. Gözlerinin maviliği bile kaybolmuş, yerini derin bir karanlık almıştı.
“Bence yanlış yaptık. Günlüğü ona vermemeliydik” dedi mırıldanarak. Simya dediklerine bir anlam veremiyordu. Can durduk yere böyle bir şeyden neden bahsetmiş olabilirdi ki? Neden birden bire günlük onun için bu kadar önemli olmuştu?
“Ne demek istiyorsun?” dedi Simya “Profesör Arel günlüğe ne yapabilir mi?”
Can oldukça düşünceliydi. Kafasını kurcalayan bir şeyler vardı. Anlatmakla anlatmamak arasında gidip geliyordu. K
