Benim sesimle herkes birden bana döndü. Bütün kurt adamlar kafalarını kaldırıp bana baktılar. Şaşkınlardı. Hatta o kadar şaşkınlardı ki gözleri büyümüştü. Onlardan yayılan şaşkınlık nidalarını da duyabiliyordum. Hepsinin gözlerinde aynı bakış… Sesim yankılandı ve tekrar kulaklarıma geldi. Derek kaşlarını çatarak bana döndü.
Duraksadı. Bir an ne diyeceğini bilemiyor gibi bana baktı. Sonra da beni süzmeye başladı. Arven olarak çok güçlüydüm ama bir kurdun içgüdüleri asla azalmazdı. Benim içgüdülerim ve güçlerim de herkesten iyiydi.
Kaşlarını çattı. Alaycı bir ifadeyle gülümsedi. Sen mi?” diye sordu.
Kafamı salladım. “Evet, ben. Yapabilirim.”
“Sen küçücük bir şeysin. Beni güldürme, Yasmin. Sen benim hizmetkarımsın. Seni yere sermem sadece iki saniyemi alır. Buna rağmen benimle dövüşme
