Alex Giovanni
Terasa tepsiyi bıraktığı zaman ona yaklaşmaktan kendimi alamıştım.At kuyruğu yapmış saçlarından insanı rahatlatan bir koku yayılıyordu. Arkasında olduğumu fark etmemişti dönüp beni görünce yüzündeki şaşkınlık bir anlığına gülmeme neden olacaktı.
Elinin bu halde olmasına rağmen çalışması sinirlerimi bozuyordu. Dikişleri açılacaktı. Onu düşündüğümden değil sadece burdan hemen gitmesini istiyordum.
Narkoz almadan nasıl o acıya dayandığını sorduğumda yüzünde oluşan hüzünü saklayamadı.Geçmişte yaşadıklarını biliyordum babasının nasıl onu bayılana kadar dövdüğünü bazı geceler dayak yememek için sokakta kaldığını... O gün Azra ile ilgili bilgileri tekrar tekrar okumuştum her okuduğumda o adamı öldürme isteğimde artmıştı.Hiçbir çocuk bunu haketmezdi.
Onun yaşadıklarını hayal ed
