Bugün onsuz birinci ayım. Kalbim artık bir bütün değil, toz parçaları kadar ufaldı, küçüldü, kırıldı. Acısını benimle paylaşmadan hepsini kendine saklaması adil değildi. İçinde bulunduğu bunalımı birlikte el ele atlatabilmek varken hepsini kendine saklaması adil değildi. Başından beri hiçbir şey adil değildi. Benim onu görmeden sevmem... İnişli çıkışlı tüm yokuşları yuvarlanarak inmemiz ve bir daha çıkamamamız... İnanıyordum, bu ay olmamıştı ama beni unutmayacağı başka bir ay, başka bir yıl olmalıydı. Yaşayacağımız başka başlangıçlar olmalıydı. *** 2 ay oldu bugün. Hâlâ gelmedi, sanırım beni unutmuş olabilir. Bir yanım diyor ki; aklının ucundan dahi geçmiyorsun. Diğer yanım sanki ömür boyu onu bekleyecekmiş gibi dik duruyor... Adını anmıyorum bu arada... Yıkılmadım, itali
