Kelimeleri beni olduğum yere mıhlarken çıkıştım ona. "Sen beni görüp bildiğin için böylesin ve ben hayatıma devam ediyorum öyle mi? Yanılıyorsun anonim. Ben hiç görmediğim, bilmediğim bu insan için ağlıyorum, üzülüyorum, kalbimdeki sızıyı yok edemiyorum ve senin kim olduğunu bilmiyorum bile! Hangisi daha kötü?" "Bunlar olduğu için mi o piçlesin." Aniden çıkıştığında elim ayağıma dolaşmıştı. "Madem tüm sorun beni görmemendeymiş, hadi gel," dedi sinirle. Ellerini iki yana açmıştı. "Gel ve maskemi çıkar Cemre." Bir an afallayarak yerimde dikilip kaldım. Nefesimi kesen heyecanla birlikte mideme kramplar giriyordu. Bir adım attım ona, bir adım daha... Elleri serbest şekilde maskesini çıkarmamı bekliyordu. Yutkundum adımlarımı atarken. Ona ulaştığımda elim havaya kalktı ve bir an tereddüt e
