Azimle ve kararlılıkla metal erkekleri mücadelem devam ediyordu. Aykut'la aramızda ne geçerse geçsin benim iznim olmadan kimseye bir şey demeyecekti. Henüz sırtımın acısını unutmuş değildim. Her seferinde de bunu ona hatırlatıp küfür etmesine yol açıyordum.
Ama yapacak bir şey yoktu. Ona göre basit bir olay olabilir ama bana göre değildi. Ressamlık kızına yapmaması gereken bir hata yapmıştı. Onun da bedelini böyle ödüyordu. Ben de bu durumdan oldukça keyif alıyordum. Almasa mıydım? Tabiki alacaktım. Hadsizlik olurdu keyif almamak.
Parmağımda oynuyordu şu anda. Biliyor ki ters bir hareketinde etkiye tepki yapardım. Tutturmuş zaten bir nabız nabız diye. Her eve bırakışında ordan öpmeden indirmiyordu arabadan. Pardon Renegade'den. Asla da unutmuyordu. Deli reis.
Bugün Perşembe'ydi ve yarın
