"Dedem arıyor." dedi ötlek reis. Çünkü dedesinden korkuyor. "Aç o zaman."
Tereddütlü bir sesle torun edasında konuşmaya başladı. "Efendim dede? İyiyim, Mısra? Evet yanımda. Tamam dede, niye bağırıyorsun? Tamam geliriz." Bakışları etrafta geziyordu. "Tamam dedim ya dede. Yarın mı?" Şimdi bana döndü. Kaş göz işareti yapmaya başladı ama anlamadım.
"Tamam ayarlarız. Görüşürüz."
Telefonu koltuğa koyup nefesini verdi ve "Dedem yarın köye çağırıyor." dedi. Olabilirdi. Niye bu kadar stres yapıyordu? Çünkü ötlekti. Reisliği Aydın dedeye sökmüyordu. İçimde yaşayan kötü Mısra halay başını bırakmıyordu. Lililililililili... diye zılgıt çekiyordu. Seviyorum bu kötü Mısra'yı. Neden sevmeyeyim canım? Özenle büyüttüm, yetiştirdim ben onu. Tabi ki sevicem.
"Gideriz bebeğim.. Sen neden stres yaptın?"
