Heyecan ve gerginlikle sokağın başında dikiliyordum. Emma bugün gelecekti. Stresten ayağım yerde ritim tutarken yaklaşan taksi ile gerildim. Taksi biraz uzakta durduğunda dikkatle baktım, içinden çıkan Emma ile bir saniye düşünmeden ona koştum.
Beni gördüğünde "Virginia!" dedi ve kollarıma koştu. Sarıldığımızda çok özlediğim arkadaşımı bırakmamak üzere sıkıca tuttum. İkimizin de ağladığını biliyordum. Hafifçe geri çekti ve endişeli bakışları ile yüzümü taradı.
"İyi misin?" bu sorusu ile ağlamam şiddetlenirken "Hiç iyi değilim." . Emma ellerimi tuttu "Bir yerin mi ağrıyor?" başımı hayır der gibi salladım. Emma daha fazla soru sormadan içeri geçtik. Alexandra işi olduğunu söyleyip kasabadan gitmişti. Yalnızken koltuğa oturduk.
"Her şeyi anlat!" dediğinde ellerimi sıktım. Ya benden tiksin
