"Sence gelecek mi?" Etrafta gezinen bakışlarımı ikizim Sercan'a çevirdim. "Sanmıyorum." dedim. Buket asla gelmeyecekti. Adım kadar emindim. Her ne kadar gelmesini istesem de o, gelmeyecekti. Bana kızgın gibi değildi. Kırgın olmasını umuyordum ama o gün, fakültenin kantininde, bana kırgın bile olmadığını anlamıştım. Bana dair bütün hisleri bitmişti. Bunu söylemesi zordu ama artık kendime itiraf etmemin vakti gelmişti: Buket beni unutmuştu.
"Aman canım, o kız gelse ne olur, gelmese ne olur?" dedi Helin. Kıza biraz sinir olmuştum.
"Sen kafanı yorma canım bunlara." dedi ikizim. Kızı buradan kovmak üzere olduğumu fark etmişti.
"Ne var biliyor musun?" dedim kendime. "Sen bunu hak ettin!" İşte bir itiraf daha... Ben bunu hak etmiştim. Kızın hayatı alt üst olmuştu benim yüzümden. Ailem yüzünden
