“Gülcan Hanım, annemle ne konuştu?” diye sordum donuk bir sesle. Buz kesmiştim.
Pelin bir süre kafasında tartarak, bana baktı. Söylesem mi, söylemesem mi mi ikileminde kaldığını görüyordum ama konuya da girmiştik artık.
“Sana diyorum, Gülcan cadısı annemle ne konuştu?” Pelin ofladı, daha sonrasında ise konuşmaya karar verdi.
“Öncelikle, haciz işlemleri ile bir alakası olmadığını söyledi.”
Kaşlarımı çatarak Pelin’e baktım. “Buna inanmıyorum.” dedim. O kadın, babamın çektiği krediyi bize karşı kullanmıştı. “Buna asla inanmam.” dedim başımı iki yana sallayarak.
“İster inan, inanma!” dedi Pelin. “İnanıp, inanmamak sana kalmış!” Yutkundum, onca geçen günlerin boş bir yalan uğruna olduğuna asla inanmazdım. Yine neyin peşindeydi bu kadın?
“Başka ne dedi?” dedim Pelin’e sabırsızca. Keşke,
