Alisa kanayan omuzuna elini bastırdı. Gözlerini bir an için Onur’dan ayırmazken, derin bir nefes alıp bilincini kaybetmemek için dilinin ucunu ısırdı. Tüm vücudu titremesine rağmen gözlerini açık tutmak için insan üstü bir çaba harcıyordu. Onura yenilmek istemiyordu. Onun kazanmasına izin vermek istemiyordu. Tüm kayıpları gözünün önüne geldiğinde, boğazı düğümlendi. Özgür gitmişti, eğer şimdi vazgeçerse kaybeden sadece Alisa olmayacaktı. Oğlu annesiz büyüyecekti. Hazar belki de hiçbir zaman toparlanamayacaktı. Buna izin veremezdi. Karnına bastırdığı elini çekip toprağa koydu.
“Ne oldu zehir göz? Seni öldürmemem için yalvaracak mısın yoksa?”
“Sana yalvaracağıma gerçekten düşünüyor musun? Hayal gücüne hayran kaldım “dedi titreyen bir sesle. Onur kıkırdadı. Gözleri daha da karardı.
“Yal
