Özgür yatak odasından kovulduktan sonra saçma bir ruh haliyle geri döndü. Kavgaları bir anda başlamış saçma sapan bir hale gelmiş ve suçlanan kendisi olmuştu.
Koltuğa oturdu, başını ellerinin arasına alıp gözlerini sıkıca kapadı aylardır yaşadığı her şey bir anda üzerine gelirken tüm bedenini yorgunluk kapladı.
Sinirden kıpkırmızı olmuş gözlerini oluşturup tekrar ayağa kalktı.
Elif gidiyordu Alisa gitmişti sadece kardeşini kurtarabilmek için tüm hayatı bir çıkmaza girmiş ve her şeyi kaybetmişti ve şimdi bir kere daha kaybeden olmak sanki yalnızlık kaderindeymiş gibi onu bulmuştu.
Elif'i hiçbir zaman sevmediğinin farkındaydı ondan hoşlanmamıştı onu sevmemişti ve onunla hiçbir zaman ilgilenmemişti ona duyduğu tek şey koskocaman omuzlarında dağ olan bir minnettarlıktı ama şimdi
