ZEMHERİ BENİ TANIMIYORSUN
Onur elleri kelepçeli bir şekilde oturuyordu. Tüm gün boyunca olanlar gözünün önünden geçerken dişlerini sıktı. Her şey berbat olmuştu. Tüm planları işlevsizdi artık. Elifin cansız bedeni gözünün önüne geldiğinde başını geriye atıp tavan baktı. Dolan gözlerinden tek bir damla yaş bile akmasına izin vermedi. Titreyen ellerini sıkıca yumruk yapmış bir şekilde tüm bedenini kastı.
Saatlerdir sorgu odasındaydı. Yaralarına müdahale edilmesi için hastaneye bile götürülmemişti. Umurunda da değildi. Şu an bedeni değil, ruhu acıyordu zaten. Yine hata yapmıştı. O kadını en başından beri küçümsemişti. Hayatında yaptığı tek aptallık ta buydu sanırım.
“Alisa , alisa” diye mırıldandı kısık bir sesle. “Öleceğimi bilsem seni de yanımda götüreceğim” dedi. Dudaklarında sin
