Takvimdeki her bir günün geçişini büyük bir sabırsızlıkla sayan Ronya ve Yavuz, nihayet iki haftayı tamamlamışlardı. Bu süreçte Yavuz, Ronya'nın okul işini ertelemekten yana olsa da cerrahi asistanlığının bitimine sadece bir buçuk ay kaldığı için karışamadı. Tabi bu Ronya hastaneye gider gitmez başlayan telefon trafiğine de yansımıştı. Yavuz, çok fazla karısının da çocuğunun da üzerine düşüyordu. Halbuki bilmiyordu ki sakınan göze çöp batardı, kanardı, kanatırdı...
Geçen iki haftada Ronya'nın mide bulantıları yerini sürekli istifralara bırakmıştı. Bu durumlarda Yavuz elinden bir şey gelmediği için kendini çok kötü hissediyordu. Karısını yalnız bırakmayıp, her istifra da saçlarını yüzünden çekip sonrasını da kendi elleriyle yüzünü yıkıyordu.
Bugün günlerden bebeklerinin kalbini dinleyecek
