"Korkunun yerini tuhaf bir alışkanlık alırken, Sıla artık Poyraz’ın gölgesine alıştığını fark etti."
POYRAZ
Kapıdan çıktığımda derin bir nefes aldım.
Sanki odanın içindeki hava, Sıla’yla birlikte üzerime sinmişti; tenimde bile kokusunu hissediyordum.
Koridor sessizdi, sadece ayak seslerim yankılanıyordu.
Ne kadar yürüdüğümü bilmiyorum ama sonunda kendimi dışarıya atmıştım. Derin bir soluk alıp arabaya bindim ve şirkete doğru yola çıktım.
Arabada ilerlerken gözüm yolda olsa da aklım hâlâ Sıla’daydı.
İlk kez hissettiğim duygular bende daha fazlasını isteme arzusunu oluşturuyordu, her şeyiyle Sıla’ya sahip olmak, onu sarıp sarmalamak…
---
Kapıyı kapatır kapatmaz sırtımı duvara yasladım.
Elimi saçlarımdan geçirip başımı arkaya çarptım. Kendime gelmek istiyordum ama olmuyordu.
Ona do
