YİĞİT
Odanın kapısını kapatıp koridorda durduğumda, kalbim hala az önceki yakınlığın etkisiyle düzensiz çarpıyordu. Ama elime çarpan soğuk kapı kolu, beni o büyüden çekip çıkardı. Bahar... Az önce beni öldürmek isteyen, "senden iğreniyorum" diyen kadın, saniyeler içinde bana dokunup "yanımda olursan anlayabilirim" demişti.
Bu ya dünyanın en güzel mucizesiydi ya da celladını gülümseyerek bekleyen bir mahkumun son oyunu.
Kendi çalışma odama geçtim. Işıkları açmadım. Masamın üzerindeki tableti elime alıp evin güvenlik sistemine bağlandım. Bahar’ın odasındaki o gizli, kimsenin varlığından haberdar olmadığı kamerayı açtım. Ekrandaki görüntüde onu gördüm.
Yatağımda öylece oturuyordu. Kapının kapanışını dinler gibi bir hali vardı. Birkaç dakika kıpırdamadı o an gerçekten pes ettiğini sanıp r
