***
Nihan'nın da gitmesiyle, odada tek kalmıştık. Ağır hareketlerle üzerimize kapıyı örterek bana doğru adım attığında, her adımında ömrümden bir yıl gidiyor gibiydi. Ona duyduğum korkudan mıydı yoksa başka kadını hala seviyor olabilmesinin verdiği acizlikten miydi bilmiyorum ama ellerim tir tir titriyordu. "Sen." Deyip yere saçılmış mektupları umursamadan ayaklarının altında ezerek, tam karşımda dikilerek hala yerde çökmüş bir şekilde oturduğum için başını eğdi. "Ne hakla benim özelime el uzatırsın!" Sesindeki sertlik tüylerimin diken diken olmasına neden olurken, dizlerimin bağı çözülmesine rağmen çöktüğüm yerden güç bela doğruldum. "Özelin bu mektuplar mı yoksa mektupları yazan kişi mi ağam?" Net sorum karşısında, çatık kaşlarını olabildiğince daha çok çatı. "İki seviştik diye bana hes
