Anjelik'in hamileyim dediği günü hatırlıyorum. Kulaklarıma inanamamıştım. Duyduklarım şaka olsun ya da bir yanlışlık olsun diye dua edip durmuştum ama yanlışlık yoktu. Anjelik'in günden güne büyüyen karnı da aynı şeyi anlatıyordu zaten. Arada yanına uğruyordum, bana sanki kocasıymışım gibi naz yapıyordu ama nafile... Bitmişti. Hayatıma hiç beklemediğim anda bir bebek sokarak aramızdaki cinsel bağı da yok etmişti. Doktora da tek gitti doğuma da. Ben sadece doğum haberini alınca hastaneye gittim. İnkar edemeyeceğim tek gerçek var. Maya'yı çok sevdim. Daha kucağıma aldığım ilk an babası oldum onun. Minik ellerini tuttum, kokusunu içime çektim. O günden sonra Anjelik'e gittiysem sadece Maya için gittim. O ise aramızda hiçbir şey geçmemesine rağmen bana kocası gibi davranmaya devam etti.
Fidan
