7.Bölüm
273 Kelimeler
Esneyerek uyandım gözlerimi açtığım an yanıma baktım mert yoktu yataktan kalktım ve diğer odalara da baktım ama mert yoktu.
Salona gittim ve koltuğa oturdum gözlerim dolmuştu yüzümü elleriminin arasına alıp ağlamaya başladım.
Ama tam o anda bir anahtar sesi duydum mert gelmişti ve elinde de ekmek vardı.
"Mert" diye bağırarak yanına koşup ona sarıldım mert kollarını belime sararak cevap verdi "şşş güzelim sakin ol birşey mi oldu" hıçkırığımı tutmaya çalışırken konuştum "gittin zannettim beni bıraktığını düşündüm."
Mert beni daha da sıkı sararak cevap verdi "bebeğim evde ekmek yoktu ekmek almaya çıkmıştım sakin ol seni asla bırakmam böyle birşey mümkün değil" dedi.
Bende gülümseyerek onu dudağından öptüm "yanımda olduğun ve beni bırakmadığın için teşekkür ederim."
Mert'te sırıtarak cevap verdi "birbirimize geç kalmış olabiliriz ama bu seni bırakacağıma işaret değil."
"Sana çok aşığım biliyorsun dimi mert" kıkırdayarak "biliyorum bebeğim biliyorum hayransın bana dedi."
Bende kahkaha attım mutfağa geçtik kahvaltımızı falan edip evden çıktık kafe'ye gelmiştik selinler falan da buradaydı.
"Ben bir kahve alabilir miyim" dedim garsona diğerleri de limonata istediler ben sıcak kahvemiyi yudumlarken anıl konuşmaya başladı.
"Ee mert melis'le buluşucak mısın sana yeni yaptırdığı pirsing'i gösterecekti ya ne yapacaksın" diye sordu anıl.
Ellerimi masaya vurup kalktım "mert anıl ne diyor" diye bağırdım mert'te ayağa kalktı ve konuşmaya başladı.
"Güzelim sen yokken geçen bir muhabbetti bu sen varken melisi ne yapayım ben saçmalama lütfen anıl sende ölmek istemiyorsan sus: dedi.
Derin bir nefes aldım ve sandalyeme geri oturdum "peki tamam birdaha böyle birşey duymak istemiyorum mert" dedim.
Anıl yüksek sesle konuşmaya başladı "bir dakika siz sevgili misin yoksa lan olum neden bize söylemediniz" diye sordu.
Bu bölüm de bu kadardı vote atmayı unutmayın aşkolarım muckkk.
- Yazar
