"Böreği sevdiniz mi?"
Yaklaşık yarım saattir kahvaltı yapıyorduk ama bir şey yediğim söylenemezdi. Çiçek Hanım ağzına bir lokma atıp beş dakika boyunca Umut ile bakışıyordu. Onları izlerken duygulanıyordum çünkü bir annenin şefkatle evladına bakışının nasıl hissettirdiğini biliyordum. Annem aklı başında olduğu kısıtlı zamanlarda on saniye bile olsa bana şefkatle bakardı ve üzerime saldırdığı dakikalarda o on saniyeye sığınırdım.
Annemi çok özledim.
"Her şey çok güzel, eline sağlık kızım." Annesinin kahverengi gözleri ışıl ışıldı. Umut da gözlerini annesinden alamıyordu.
"Hazır börek." dedim ve omzumu silktim. "Ben birazdan çıkarım, eve gitmem lazım." dedim. Umut'un bakışları bana döndü.
"Söylemedin."
"Abimle konuştum aşağıdayken." diye açıklama yaptım. Abim beni eve çağırmadı ama ta
