"Bana bunu yaptırdığına inanamıyorum." dedi cebinden cüzdanını çıkarırken. Omzumu silkerek sırıttım.
"En son ne zaman sinemaya gittiğimi hatırlamıyorum." diye söylendim.
"Ve gitmek için bugünü buldun?"
"Seninle bir şeyler yapmaya çalışıyorum."
"O halde geçen geldiğimde gittiğimiz otele gidelim." Sırıtan yüzüne kaşlarımı çatarak baktım.
"Niye, sabah olunca git diye mi?" Gözlerini devirip arkasına döndüğünde kolundan yakaladım. "Şaka yaptım."
"Şakaların komik değil." dedi ve elimden kurtulup dışarı çıktı. Peşinden giderken elimle alnıma vurdum. Söylemek istediğim bir cümle değildi. Üstelik amacım şaka yapmak da değildi. Aklıma ilk gelen cümleyi düşüncesizce kurmuştum işte.
"Ecmel!" diye seslendim arkasından. Hızla bana döndü.
"Adımı kullanma."
"Neden? İnsanlara ismiyle hitap edil
