Bölüm 32 “Zor Günler”
Ahsen'den…
Karşımda annenim ağzı bantlı şekilde boğazının kesildiği andan sonrası bende rüya gibiydi. Yaşıyordum bu dünyada vardım ama hiçbir bir şey hissetmiyordum.
Baygın olduğum anlarda bi ara bileklerimde bir rahatlama hissettim. Sonra o tanıdık koku.. İçimi ferahlatan deniz kokusu. Boris gelmişti yada hâlâ rüya görüyordum. Aklım bana oyun oynuyorda olabilirdi. Sonra havalandım ayaklarım yere basmadı. Sonrası ritmik cihaz sesleriydi. Hiç birşeyi hissetmiyordum sadece anlık ses ve koku vardı gerisi yoktu.
Gözlerimi açmak istemiyordum annemin cenazesi karşımda olacaktı açarsam. Gözleri açık gitmişti güzel gözlümün. Kardeşlerim vardı geride, ben her anımda hâlâ anneme ihtiyaç duyuyordum. Yemek yaparken tuzu az fazla olsa hemen onu arıyordum anneee şimdi ne ya
