-Yetti be. Güzelim dedik, canım dedik, ruhum sensiz ölürüm dedik.
-Öküz, dağ eşkıyası indir çabuk.
Rast gele yumruklarını sallıyordu da adam kas yığınıydı. Buruşları sinek ısırığı gibi etkisizdi.
-Duydun, sen de duydun, eşimsin. Boşamıyorum. Ölüm bizi ayıramaz hatunum. Yok, oraya gitmek gibi niyetin varsa ulu bozkurt şahidim olsun ki seni orada da bulurum.
-Bırak dedim.
Sultan ile Maral bakışıp sinsi sinsi gülümserken, Han uyarıcı ses tonuyla Sultan’a seslenmişti.
-Artık yemeğe geçelim.
-Han’ım, tabi geçelim. Ay iyi iyi onlar birbirlerini yiye dursun bizde artık…
Altay, Sultan’ın çabucak koluna girmiş tüm sevimliliği ile sokulmuştu.
-Aynından bende isterim yengeciyim.
-İstediğin kadar tepin. Ulan yumuşak olalım dedikçe tepeme çıktın. Dur sen durrrrrr.
Sinirle söylene söy
