B ö l ü m
a l ı n t ı s ı :
'Ö y l e
m i?
B i r l i k t e
m i
b u l a c a ğ ı z?
Y a n
y a n a
y a n i...
H ı?'
• • •
Ona umutla bakıyorum ama önemsiz bir şeye bakar gibi, gözlerinin bakmakla harcadığı zamanın birkaç saniyesini buna ayırıyor. Öylece yüzüne bakmaktan öteye gitmiyor. Ardından tahta masayı çekiyor, oturuyor ve ayaklarını masa altından uzatıyor. Aramızda duran masa ise ellerimizi yasladığımız yer oluyor. İşte böyle, yine karşı karşıyayız.
Gündüzün vaktinde bir karanlık vardı. Havaya gün ışığı henüz düşmüş ama daha vakti oturmamış gibiydi.
"Evet," dedi.
Geciktiğini veya beni erken geldiğimi söylemedim. Onu ne zamandır beklediğimi bilmesine gerek var mıydı, pek emin değilim. Neticede onu buraya sürükleyen bendim. Baksam ya haline, göreceğim işinden ge
