Mihrimah Şahindağ
Uzun zaman sonra ilk kez içimde böyle bir mutluluk söz konusuydu. Kalbim bir kuş misali çırpınıyor, midemde tabiri caizse kelebekler uçuşuyordu. Hilal'in buraya geleceğini öğrenmek beni o kadar mutlu etti ki bu mutluluğumu Hazar bile bozamazdı. Arada bir bana gönderdiği ters ters bakışlarıyla muhtemelen telefonda ne boklar dağıttığımı düşünüyordu.
O akşam onunla daha fazla muhatap olmamış neredeyse sabaha kadar Hilal ile konuşmuştum. Onun anlatacak çok şeyi varken benim anlatabilecek hiçbir şeyim yoktu çünkü hayatım spontane sadece tek bir odanın içerisinde geçmişti ona anlatabileceğim, farklı olarak söyleyebileceğim tek şey intihar edişimdi.
Sabah uyandığımda ise zombi gibiydim. Hazar başıma dikilmiş kalkmamı istiyordu.
“Sen ne uykucu bir kadınsın be, kalk hadi!” diy
