Mihrimah Şahindağ
Hayatımda en son ne zaman bu kadar mutlu oldum, ne zaman böyle mutluluktan ağladım bilmiyorum.
Kalbim öyle hızlı atıyordu ki neredeyse bayılacaktım... Hazar, evlenmemize rağmen bana düğün yapmıştı. Bunu asla ama asla beklemiyordum.
Gözlerimi kapatıp derin bir nefes aldım. Duygularımın yoğunluğunu öylesine hissettim ki adeta zamanın durduğunu düşündüm. Düğün için yapılmış ışıklar, renkli yaldızlarla parlıyordu; her şey, bu özel anı daha da büyüleyici hale getiriyordu. Konak da sanki şenlik havası hakimdi. Hazar ve diğerleri, benim için her şeyi mükemmel bir şekilde hazırlamıştı. Müzik, rüyanın içindeymiş gibi nazlı nazlı çalıyor, davetlilerin gülümsemeleri ve neşeli sesleri her anı daha anlamlı kılıyordu.
“Bu gerçek mi? Rüyada değilim di’ mi?” derken buldum kendimi. Ç
