Mihrimah Şahindağ
Canıma kastı olan bir adam vardı yanımda, başucumda, çoğunlukla yatağımda. Nereden bulaştım bu belaya, nereden çektim bu derdi bilmiyorum ama belli ki çekilecek çilem varmış. Hani derler ya yağmurdan kaçarken doluya tutuldum diye, gerçekten de öyleydi. Ben yağmurdan kaçarken dolunun alasına tutulmuştum.
Babam tabii ki Hazar’dan daha beterdi beni ölüme terk eden bir adamdan bahsediyoruz. En azından Hazar ne kadar öfkelenirse öfkelensin yine de beni kolumdan tutup çekip çıkarıyordu o kuyulardan. Ya da bana sırtını dönüp gitmek yerine karşısına alıp bağırıp çağırıyordu. Babam ise beni hiç karşısına bile almazdı. Keşke alsaydı, belki kendimi ifade edebilir, belki dilimin tutukluğuna bir çare bulabilirdik. Ama o, her zamanki gibi hiçbir şey için çabalamamıştı.
İçimden bir s
