CEYLAN’IN DOĞUMA GİRDİĞİNDEN İTİBAREN
Korku insanın her anında var olan bir duygudur. Köpekten, yılandan, ölmekten ve daha birçok şeyden korkar insanoğlu. Bazılarının en korktuğu şey ise sevdiğini kaybetmektir. Dünya üzerinde bu duygu mutlaka her canlının yüreğine bir kere düşmüştür.
Doktorun sözlerinden sonra Dağhan yüreğine düşen korkunun daha beterini yaşıyordu. Karısını kaybedebilirdi. Kızını kaybedebilirdi. Ya da ikisini de birden ve o zaman aklını kaçırması içten bile değildi.
Üstelik karısının kalbini kırmıştı. Onu üzmüş istemediği sözler ağzından çıkıvermişti. Zorlukla gözlerini açık tutmaya çalışan Ceylan yanına gelip onun saçlarını okşayan yanaklarını öpen arkadaşına “Çocuklar olur da bana bir şey olursa sana emanet kardeşim.” diye fısıldadı. Cam kıyısından ona bakan adam
