Yüzleşme
28. Bölüm Yeva Gözümü açmaya çalışıyorum ama göz kapaklarım sanki birbirine yapışmış gibi bir süre sonra başarılı oluyorum ama beyaz ışık çarpıyor yüzüme gözlerim kamaşıyor, kısa zamanda gözlerim ışığa alışıyor ve beyaz tavana bakıyorum daha bir kaç gün öncede beyaz tavanla birlikte bakışmıştık ve yine buradayım aklıma vurulduğum anlar ve Emre’nin sesi geliyor o sırada aklımda Görkemin de sesi yankılanıyor ah kocamı özledim ben. Kafamı kaldırmaya çalışıyorum ama omzum acımıştı bunu için kalkmayı erteledim ve camın önünde duran silüete baktım ve nerede olsa tanırım bu Görkem ama biliyorum ki o değil. “Emre sen misin?” Diye sordum ay ışığının aydınlattığı hastahane odasında, karşımdaki kişi boğazını temizledi ve “evet benim,kendini nasıl hissediyorsun” dedi soğuk bir sesle neden böyle ko
- Yazar
